Është me rëndësi që ndjenjat personale të njihen dhe të mësojmë ti pranojmë. Ti njohësh dhe ti pranosh ndjenjat tuaja nuk do të thotë edhe ti vlerësosh pozitivisht, por do të thotë ti bësh me vetëdije.
Një marrëdhënie e kënaqshme është e mundur vetëm kur njëri person mund ti shpreh hapur person tjetër; ndjenjat, dëshirat, dhe frikën, dhe ti tregon se si është ai vetë. Do të duhej dhënë edhe mundësin e shprehjeve të tyre edhe nga personi tjetër. Kush i pranon dhe respekton ndjenjat e veta, komunikon lirë me botën për rreth dhe to të ketë më pak moskuptime. Pos kësaj, me komunikim të hapur mund të zgjidhen më mirë edhe problemet.
Këtu do duhej edhe disa tradita të munden, ngase shoqëria disa ndjenja nuk i pranon (përpara të qante një mashkull ishte qesharake. etj).
Kurrë nuk është gabim të kesh një ndjenjë! Ju keni të drejtë në të gjitha ndjenjat tuaja, dhe ju ngritëni zhvillimin tuaj dhe përmirësoni marrëdhënien tuaj, nëse ndjenjat tuaja i merrni me seriozitet.
Ka forma të ndryshme të shprehjes së ndjenjave:
1. Shprehja verbale e ndjenjave
Mimika dhe gjestet janë reaksione trupore që së bashku shprehin ndjenjat, të komanduara përmes sistemit nervorë. Ato nuk shprehin të plotë dhe të kontrolluar atë që dëshirojmë.
2. Shprehja e ndjenjave përmes veprimit
Dikë ta përqafosh, ta shpërngosh në gjoksin tendë, ta ledhatosh janë vepra të shprehjes së ndjenjave. Megjithatë do të ishte më e preferueshme që paralelisht edhe me fjalë të shpreheshin.
3. Shprehja e ndjenjave me fjalë
Gjuha i jep mundësi njerëzve që ti shprehin ndjenjat saktësisht njerëzve tjerë nga format tjera si mimika etj. Megjithëse gjuha mundë edhe të keqkuptohet ngase nganjëherë ndryshe mundë të thuhen nga ajo që ndjenë. Mundet megjithatë edhe partneri mos ta kuptoj, të gjithë njerëzit nuk mendojnë njësoj.
4. Shprehja direkt e ndjenjave
Ndjenjat mund të shprehen direkt nga fjalët. Unë jam nervozë, unë i gëzohem etj.
5. Shprehja indirekte e ndjenjave:
P.sh. thënia :“a përnjëmend po të pëlqen kjo?“ ose “shiko pak, aty prapa është semafori i kuq”.
Folësi këtu flet më tepër për partnerin se sa për veten. Shpesh i merr ndjenjat e veta dhe i mbështet në rregulla ose në pyetje, fshehë mendimin e vet përmes mënyrës si e thotë.
Urdhëratë si „Rri qetë!“, në vend të thënies:“po më pengon, kur po fletë aq me zë!“ pengojnë një komunikim konstruktiv.
Thënia direkt e ndjenjave e ka një përparësi, partneri mund t’i njeh ato dhe të reagoj në të mirën e të dyve. Në kësi raste mund të gjinden zgjedhje të përbashkët për konfliktet ekzistuese ose të ardhme.
„Komunikimi i juaj përmirësohet në përgjithësi nëse mësoni ti njihni ndjenjat indirekte dhe t’i ktheni ato në ndjenja direkte. Kjo është sidomos e nevojshme për rastet e rënda“.
Një marrëdhënie e kënaqshme është e mundur vetëm kur njëri person mund ti shpreh hapur person tjetër; ndjenjat, dëshirat, dhe frikën, dhe ti tregon se si është ai vetë. Do të duhej dhënë edhe mundësin e shprehjeve të tyre edhe nga personi tjetër. Kush i pranon dhe respekton ndjenjat e veta, komunikon lirë me botën për rreth dhe to të ketë më pak moskuptime. Pos kësaj, me komunikim të hapur mund të zgjidhen më mirë edhe problemet.
Këtu do duhej edhe disa tradita të munden, ngase shoqëria disa ndjenja nuk i pranon (përpara të qante një mashkull ishte qesharake. etj).
Kurrë nuk është gabim të kesh një ndjenjë! Ju keni të drejtë në të gjitha ndjenjat tuaja, dhe ju ngritëni zhvillimin tuaj dhe përmirësoni marrëdhënien tuaj, nëse ndjenjat tuaja i merrni me seriozitet.
Ka forma të ndryshme të shprehjes së ndjenjave:
1. Shprehja verbale e ndjenjave
Mimika dhe gjestet janë reaksione trupore që së bashku shprehin ndjenjat, të komanduara përmes sistemit nervorë. Ato nuk shprehin të plotë dhe të kontrolluar atë që dëshirojmë.
2. Shprehja e ndjenjave përmes veprimit
Dikë ta përqafosh, ta shpërngosh në gjoksin tendë, ta ledhatosh janë vepra të shprehjes së ndjenjave. Megjithatë do të ishte më e preferueshme që paralelisht edhe me fjalë të shpreheshin.
3. Shprehja e ndjenjave me fjalë
Gjuha i jep mundësi njerëzve që ti shprehin ndjenjat saktësisht njerëzve tjerë nga format tjera si mimika etj. Megjithëse gjuha mundë edhe të keqkuptohet ngase nganjëherë ndryshe mundë të thuhen nga ajo që ndjenë. Mundet megjithatë edhe partneri mos ta kuptoj, të gjithë njerëzit nuk mendojnë njësoj.
4. Shprehja direkt e ndjenjave
Ndjenjat mund të shprehen direkt nga fjalët. Unë jam nervozë, unë i gëzohem etj.
5. Shprehja indirekte e ndjenjave:
P.sh. thënia :“a përnjëmend po të pëlqen kjo?“ ose “shiko pak, aty prapa është semafori i kuq”.
Folësi këtu flet më tepër për partnerin se sa për veten. Shpesh i merr ndjenjat e veta dhe i mbështet në rregulla ose në pyetje, fshehë mendimin e vet përmes mënyrës si e thotë.
Urdhëratë si „Rri qetë!“, në vend të thënies:“po më pengon, kur po fletë aq me zë!“ pengojnë një komunikim konstruktiv.
Thënia direkt e ndjenjave e ka një përparësi, partneri mund t’i njeh ato dhe të reagoj në të mirën e të dyve. Në kësi raste mund të gjinden zgjedhje të përbashkët për konfliktet ekzistuese ose të ardhme.
„Komunikimi i juaj përmirësohet në përgjithësi nëse mësoni ti njihni ndjenjat indirekte dhe t’i ktheni ato në ndjenja direkte. Kjo është sidomos e nevojshme për rastet e rënda“.
Comments
Post a Comment