Shumë qifte të cilët kalojnë pa probleme llogariten se kalojnë në harmoni të plot dhe se kanë marrëdhënie të shkëlqyeshme. Ky vlerësim është i gabuar. Këta qift kanë probleme jashtëzakonisht të mëdha. Problemi kryesorë tek këta qift është se ata nuk bisedojnë për probleme.
Çdo temë tek këta është tabu. Secili vepron sipas tekeve të veta. Organizimi i mbrendëshem mungon absolutisht. Në brendësi mbretëron anarkia. Aty nuk ka fare kritika, ose janë vetëm nga njëra anë. Ana që nuk kritikon, kritikat i llogarit si urrejtje ndaj tij. Ndërsa ana që kritikon, llogarit se partneri-ja nuk ja varë fare dhe se çdo kritikë është e kotë. Andaj në këto marrëdhënie mbretëron heshtja për problemet kryesore.
Nga jashtë, këto martesa llogarite si të përkryera. Ata mirën shpesh edhe si shembull për një martesa të shkëlqyeshme. Zakonisht njerëzit vlerësojnë kuantitetin (pamjen e jashtme) por jo edhe kualitetin. Siç thuhet askush nuk e di çka zihet në tavë, derisa të digjet.
Këto martesa mundë të ketë jetë një kohë, por jo deri në fund. Një ditë papritmas eksplodon martesa. Zakonisht nga ana e gruas e cila llogarit veten si viktimë të mbretërisë së mashkullit. Ajo konsideron se gjatë gjithë marrëdhënies ajo ishte e lënë pas dore. Por edhe mashkulli llogaritë veten se gjithçka ka bërë për gruan dhe ndjehet i tradhtuar. Ai konsideron se gjithçka ka bërë për gruan ndërsa ajo për atë asgjë. Të dy qiftet ndjehen se nuk ishin të lumtur gjatë gjithë marrëdhënies, por se dashuria e verbër i ka mbajt bashkë ato vite. Një arsyetim tjetër për atë se pse zgjati aq shumë ajo martesë llogariten edhe fëmijët e përbashkët.
Ndarjet nuk janë edhe fundi. Shumë shpesh ndarjet janë edhe një fat për ta njohur me të vërtet karakterin e njëri tjetrit, dhe ndoshta për të filluar edhe një herë marrëdhënien e re nga fillimi.
Çdo temë tek këta është tabu. Secili vepron sipas tekeve të veta. Organizimi i mbrendëshem mungon absolutisht. Në brendësi mbretëron anarkia. Aty nuk ka fare kritika, ose janë vetëm nga njëra anë. Ana që nuk kritikon, kritikat i llogarit si urrejtje ndaj tij. Ndërsa ana që kritikon, llogarit se partneri-ja nuk ja varë fare dhe se çdo kritikë është e kotë. Andaj në këto marrëdhënie mbretëron heshtja për problemet kryesore.
Nga jashtë, këto martesa llogarite si të përkryera. Ata mirën shpesh edhe si shembull për një martesa të shkëlqyeshme. Zakonisht njerëzit vlerësojnë kuantitetin (pamjen e jashtme) por jo edhe kualitetin. Siç thuhet askush nuk e di çka zihet në tavë, derisa të digjet.
Këto martesa mundë të ketë jetë një kohë, por jo deri në fund. Një ditë papritmas eksplodon martesa. Zakonisht nga ana e gruas e cila llogarit veten si viktimë të mbretërisë së mashkullit. Ajo konsideron se gjatë gjithë marrëdhënies ajo ishte e lënë pas dore. Por edhe mashkulli llogaritë veten se gjithçka ka bërë për gruan dhe ndjehet i tradhtuar. Ai konsideron se gjithçka ka bërë për gruan ndërsa ajo për atë asgjë. Të dy qiftet ndjehen se nuk ishin të lumtur gjatë gjithë marrëdhënies, por se dashuria e verbër i ka mbajt bashkë ato vite. Një arsyetim tjetër për atë se pse zgjati aq shumë ajo martesë llogariten edhe fëmijët e përbashkët.
Ndarjet nuk janë edhe fundi. Shumë shpesh ndarjet janë edhe një fat për ta njohur me të vërtet karakterin e njëri tjetrit, dhe ndoshta për të filluar edhe një herë marrëdhënien e re nga fillimi.
Comments
Post a Comment